جمعه شب من و رضا رفتیم سینمای چهار بعدی یا همون به اصطلاح 4D. جالبیش اینه که این سینما تو همین ایران خودمون و تو تهرانه اما از اونجایی که تبلیغی براش نمیشه کسی زیاد ازش خبر دار نیست. انصافا از سینمای سه بعدی که ما تو شانگهای رفتیم هیجان انگیز تر بود. بعد از دیدن فیلم داشتم فکر میکردم احتمالا آینده سینما همین جوری چهار بعدی میشه و مثلا وقتی  هفتاد سالمون میشه و داریم با نوه هام فیلم میبینیم چه افکت هایی خواهد داشت و ما از تجربه اولین فیلم چهار بعدی که دیدیم خواهیم گفت و اونها به نظرشون چقدر لوس و بی مزه و دور از ذهن خواهد بود حرفهای ما .بگذریم . این سینمای چهار بعدی به اسم سینمای قلعه سحر آمیز تو پارک ارم هست سه تا هم فیلم داره: خانه ارواح و جزیره گمشده و سومیش یادم نیست :) هر فیلم هم 15 دقیقه است و 2300 تومن هم قیمت بلیتشه . ما خانه ارواح و دیدیم و مثلا تو یه صحنه گردن یه آدم که بریده میشه خون فواره میزنه و تو همون موقع از صندلی جلو به صورتم آب پاشید

دیروز داشتم از میدان هفت تیر رد میشدم این پلا کارد و وسط میدان دیدم!!نمی دونم هدف چه عمقی از تحجر و خرافه پرستیه!!!

١۵ شوال سالروز شهادت عموی پیامبر حمزه (ع) تسلیت باد!!!!!!

ایشالا تا چند سال دیگه این عذاداری هم به تقویم تعطیلی های عزامون اضافه میشه!

دیشب رفتیم کنسرت محمد رضا شجریان تو تالار وزارت کشور .من البته کلا خیلی اهل شجریان نیستم و شاید آهنگ هایی که ازش دوست دارم به تعداد انگشت های دست نرسه اما خب چون رضا دوست داشت رفتیم .خدا عمرشون بده برنامه فقط با نیم ساعت تاخیر شروع شد و کلا برنامه در مقایسه با کنسرت شهرام ناظری که همین تابستون تو کاخ نیاوران و فضای باز با اون تعداد شرکت کننده سطح کیفی بالاتری داشت.مژگان شجریان هم در این کنسرت کنار پدرش ستار میزدو ساز صراحی ساز جدیدی که کار خود استاد شجریان هست (اگه اشتباه نکنم از خانواده ویولنه)هم در این کنسرت نواخته شد.

تقریبا آخر های کنسرت بود و نزدیک ساعت دوازده ، گروه شهناز مشغول نواختن بودن که شجریان در حالی که دستش و جلوی دهنش گرفته بود از سن خارج شد . دلیلش و که ما نفهمیدیم کسی هم ما رو لایق توضیح اضافی نمی دونست. اما با پایان آهنگ استاد مجددا وارد شد و یه آهنگ دیگه هم اجرا کرد و بعد برای ادای احترام و پایان کنسرت همگی بلند شدن که با درخواست مردم برای اجرای مرغ سحر دوباره همه سر جاشون برگشتن و مرغ سحر ناله سر کن و همراه هم خوانی مردم اجرا کردن.

چقدر از پاییز و حال و هواش بدم میاد و چه احساس یاس فلسفی بهم القا میکنه فقط خدا می دونه

خداحافظ ای هم نشینِ همیشه

خداحافظ ای داغ بر دل نشسته

تو تنها نمی مانی ، ای مانده بی من ...

تو را می سپارم به دل های خسته

تو را می سپارم به مینای مهتاب ...

 تو را می سپارم به دامان دریا

اگر شب نشینم اگر شب شکسته

تو را  می سپارم به رویای فردا

به شب می سپارم تورا تا نسوزم ...  

به دل می سپارم تورا تا نمیرم

اگر چشمه واژه ازغم نَخُشکد .....

اگرروزگار این صدا را نگیرد ..........

خداحافظ ای برگ و بار دل من

خداحافظ ای سایه سار همیشه

اگر سبز رفتی اگر زرد ماندم


خداحافظ ای ای نو بهار همیشه     (احسان خواجه امیری)

امروز 22 مهر و سالگرد ازدواج پدر بزرگ مرحومم  با مادر بزرگم در سال 1322 :( روحش شاد .می خواستم حتما امروز برم یه سر تا مزارشون اما متاسفانه به دلیل پاره ای مشکلات نشد :( چقدر دلم هواش و کرده :((

یه ایمیلی برام اومده بود که مطلبش خیلی جالب و مفید بود . فکر میکنم برای همه حداقل یه بار این اتفاق افتاده که گوشی موبایل به هر دلیلی خیس بشه خودش بیفته تو آب یا آب بریزه روش یا.... اولین کار اینه که گوشی و خاموش میکنیم و باطری و در میاریم و خوش می کنیم اما تو این ایمیل نوشته بود که گوشی و باطری و تو یه کاسه پر از برنج خام بزاریم چون برنج جاذب رطوبته و بعد از چند ساعت که گوشی و باطری اونجا بمونه دوباره مثل روز اول میشه و هیچ مشکلی برای گوشی پیش نمیاد. فکر کنم باید یه بار امتحان کنم

نمی دونم چقدر این مطالب مستند هستن ، اما خوندنش خالی از لطف نیست .

سید خندان
سید خندان نام ایستگاه اتوبوسی در جاده قدیم شمیران بوده است. سیدخندان پیرمردی دانا بوده که پیش گویی‌های او زبانزده مردم در سی یا چهل سال پیش بوده است.. دلیل نامگذاری این منطقه نیز احترام به این پیرمرد بوده است.

فرمانیه
در گذشته املاک زمینهای این منطقه  متعلق به کامران میرزا نایب‌السلطنه بوده است و بعد از مرگ وی به عبدالحسین میرزا فرمانفرما  فروخته شده است.

فرحزاد
این منطقه به دلیل آب و هوای فرح انگیزش به همین نام معروف شده است.

شهرک غرب
دلیل اینکه این محله به نام شهرک غرب معروف شد ساخت مجتمع های  مسکونی این منطقه با طراحی و معماری مهندسان آمریکایی و به مانند مجتمع های مسکونی آمریکایی بوده و در گذشته نیز محل اسکان بسیاری از خارجیها بوده است.

آجودانیه
آجودانیه در شرق نیاوران قرار دارد و تا اقدسیه ادامه پیدا میکند. آجودانیه متعلق به رضاخان اقبال السلطنه وزیر قورخانه ناصرالدین شاه  بوده،  او ابتدا آجودان مخصوص شاه بوده است.

اقدسیه
نام قبلی اقدسیه (تا قبل از 1290 قمری) حصار ملا بوده است. ناصرالدین شاه زمینهای آنجا را به باغ تبدیل و برای یکی از همسران خود به نام امینه اقدس (اقدس الدوله) کاخی ساخت و به همین دلیل این منطقه به اقدسیه معروف شد.

جماران
زمینهای جماران متعلق به سید محمد باقر جمارانی از روحانیان معروف در زمان ناصر الدین شاه بوده است. برخی از اهالی  معتقدند که در کوههای این محله از قدیم مار فراوان بوده و مارگیران برای گرفتن مار به این ده می آمدند و دلیل نامگذاری این منطقه نیز همین بوده است و عده ای هم معتقدند که جمر و کمر به معنی سنگ بزرگ است و چون از این مکان سنگ‌های بزرگ به دست می آمده ‌است‌، آن‌جا را جمران‌، یعنی محل به‌دست آمدن جمر نامیده‌اند.

پل رومی
پل رومی در واقع پل کوچکی بوده که دو سفارت روسیه و ترکیه را هم متصل می کرده است. عده‌ای هم معتقدند که نام پل از مولانا جلال‌الدین رومی گرفته‌شده است‌.

جوادیه (در جنوب تهران)
بسیاری از زمینهای جوادیه متعلق به آقای فرد دانش بوده است که اهالی محل به او جواد آقا بزرگ لقب داده بودند. مسجد جامعی نیز توسط جواد آقا بزرگ در این منطقه بنا نهاده است که به نام مسجد فردانش هم معروف است.

داودیه (بین میرداماد و ظفر)
میرزا آقاخان نوری صدر اعظم این اراضی را برای پسرش‌، میرزا داودخان‌، خرید و آن را توسعه داد. این منطقه در ابتدا ارغوانیه نام داشت و بعدها به دلیل ذکر شده داودیه نام گرفت‌.

درکه
اگر چه هنوز دلیل اصلی نامگذاری این محل مشخص نیست اما برخی آنرا مرتبط به نوعی کفش برای حرکت در برف که در این منطقه استفاده می شده و به زبان اصلی «درگ» نامیده می شده است دانسته اند.

دزاشیب (در نزدیکی تجریش)
روایت شده است که  قلعه بزرگی در این منطقه به نام « آشِب » وجود داشته است و در گذشته نیز به این منطقه دزآشوب و دزج سفلی و در لهجه محلی ددرشو میگفتند.

زرگنده
احتمالا دلیل نامگذاری این محل کشف سکه ها و اشیاء قیمتی در این محل بوده است. در گذشته این منطقه  ییلاق کارکنان روسیه  بوده است.

قلهک
کلمه قلهک از دو کلمه "قله‌" و "ک‌" تشکیل شده است که قله معرب کلمه کله‌، مخفف کلات به معنای قلعه است‌. عقیده اهالی بر این است که به دلیل اهمیت آبادی قلهک که سه راه گذرگاه‌های لشگرک‌، ونک و شمیران بوده است‌، به آن( قله- هک) گفته شده است‌.

کامرانیه
زمین‌های این منطقه ابتدا به میرزا سعیدخان‌، وزیر امور خارجه‌تعلق داشت، و سپس کامران میرزا پسربزرگ ناصرالدین شاه‌، با خرید زمین‌های حصاربوعلی‌، جماران و نیاوران‌، اهالی منطقه را مجبور به ترک زمین‌ها کرد و سپس آن جا را کامرانیه نامید.

محمودیه ( بین پارک وی و تجریش یا ولیعصر تا ولنجک)
در این منطقه باغی بوده است که متعلق به حاج میرزا آقاسی بوده است و چون نام او عباس بوده آنرا عباسیه میگفتند. سپس علاءالدوله این باغ بزرگ را از دولت خرید و به نام پسرش‌، محمودخان احتشام‌السلطنه‌، محمودیه نامید.

نیاوران
نام قدیم این منطقه گردوی بوده است و برخی معتقدند در زمان ناصرالدین شاه نام این ده به نیاوران تغییر کرده است به این ترتیب که نیاوران مرکب از "نیا" (حد، عظمت و قدرت‌) ؛"ور" (صاحب‌) و "ان‌" علامت نسبت است و در مجموع یعنی کاخ دارای عظمت‌.

ونک
نام ونک تشکیل شده است از دو حرف (ون‌) به نام درخت و حرف (ک)که به صورت صفت ظاهر می‌شود.

یوسف آباد
منطقه یوسف آباد را میرزا یوسف آشتیانی مستوفی‌الممالک در شمال غربی دارالخلافه ناصری احداث کرد و به نام خود، یوسف آباد نامید. 

پل چوبی
 قبل از این که شهر تهران به شکل امروزی خود درآید، دور شهر دروازه هایی بنا شده بود تا دفاع از شهر ممکن باشد. یکی از این دروازه‌ها، دروازه شمیران بود با خندق‌هایی پر از آب در اطرافش که برای عبور از آن‌، از پلی چوبی استفاده می‌شد. امروزه از این دروازه و آن خندق پر از آب اثری نیست‌، اما این محل همچنان به نام پل چوبی معروف است.

شمیران
نظریات مختلفی درباره این نام شمیران وجود دارد. یکی از مطرح ترین دلایل عنوان شده ترکیب دو کلمه سمی یا شمی به معنای سرد و « ران » به معنای جایگاه است  و در واقع شمیران به معنای جای سرد است. به همین ترتیب نیز تهران به معنای جای گرم است.
همچنین در نظریه دیگری به دلیل وجود قلعه نظامی در این منطقه به آن شمیران می گفتند و همچنین  برخی نیز  معتقدند که‌ یکی از نه ولایت ری را شمع ایران میگفتند که بعدها به شمیران تبدیل شده است.

گیشا
نام گیشا که در ابتدا کیشا بوده است برگرفته از نام دو بنیانگذار این منطقه (کینژاد و شاپوری) میباشد.

منیریه (در جنوب ولیعصر)
منیریه در زمان قاجار یکی از محله های اعیان نشین تهران بوده و گفته شده نام آن از نام زن کامران‌میرزا، یکی از صاحب‌منصبان قاجر، به نام منیر گرفته شده‌است.

اینم یه آف لاین شیرین (به یاد مهدی و سارا همسفر های همدانی مون):

shomareye kafsheto befrest bezanamesh be pishonim ta hame befahmand khake

zire patim  :))

ما یکشنبه برگشتیم و تقریبا هفته شلوغی داشتیم اولش که رفع دلتنگی ها و دیدن مامان و بابا و خواهر و برادر و بعد عروسی بهداد و مونا و پنج شنبه هم که اولین جشن تولد رضا تو خونه خودمون بود و البته سومین تولد بعد از آشناییمون که هم سورپرایزی بود و هم بالماسکه ،دیروزهم که یه پیک نیک خارج از شهر تو دل طبیعت و لمس پاییز خلاصه همه دست به دست هم دادن تا از حال و هوای چین بیام بیرون اما از اونجایی که می خوام به خودم یاد بدم یا یه حرفی و نزنم یا اگر زدم باید پاش وایسم به نوشتن سفرنامه هم ادامه میدم

اولین جایی که برای بازدید در چین رفتیم دیوار چین بود.برای رفتن به دیوار چین باید حدود هفتاد کیلومتر از پکن خارج بشیم. یه چیزی در مورد بیجینگ و پکن بگم اینکه بیجینگ به معنی صلح شمالی است و پکن تلفظ فرانسوی این کلمه هست . 800 سال پیش نوه چنگیزخان مغول این شهر را به عنوان پایتخت انتخاب کرد و از اون زمان پکن پایتخت  کشور چین شد و جمعیت این شهر الان در حدود 17 میلیون نفر با 16 هزار و پانصد متر مربع مساحت می باشد.

دیوار چین یه طول چهار هزار کیلومتر طول ،در عرض 500 ،600 سال از مرزهای شمالی (آن زمان چین) تا کویر های مرکزی چین به دستور  نوه چنگیز خان مغول برای حفاظت از کشور ساخته شد.روایت است که برای اینکه کار ساخت دیوار متوقف نشود جنازه کارگرانی که طی این مدت میمردن همان جا در دیوار قرار میدادن و دفن میکردن. دیوار چین برای چینی ها دارای مقام و منزلت زیادی می باشد . تا اون جایی که مائو موسس کمونیست خلق چین ، مردی که پاش به دیوار چین نرسد به اندازه کافی شجاع نیست و کسی که به دیوار چین برسد یه اندازه یک مدیر لایق و شایسته است :)

نکته جالب هنگام راه رفتن روی دیوار چین اینه که پله های دیوار اصلا هم ارتفاع نیستن به همین دلیل راه رفتن و از پله ها بالا و پایین رفتنش  واقعا سخته. روی دیوار از پله ها به راهرو میرسیم و یه کم که حرکت می کنیم دوباره سری پله های بعدی همین طور دیوار را روی سراسر کوهها در اونجا کشیده.

یه چیز جالب دیگه که روی دیوار دیدیم یه زنجیر بود که کلی قفل بهش آویزون بود. و اما دلیلش: همون طوری که گفتم دیوار چین خیلی برای خود چینی ها مهمه و سمبل هر چیز نا متناهی و غیر ممکنه، زوج های جوان چینی همراه یک قفل به دیوار میان و قفل و به زنجیر میبندن و کلیدش و به کوههای اطراف پرت می کنن با این نیت که پیوند زندگیشون هیچ جوری پاره نشه و عشقشون نسبت به هم بی پایان باقی بمونه

از اونجایی که نمی خوام باز توبه روز شدن وبلاگم وقفه پیدا شد و از اونجایی که فکر میکنم از امروز تا فردا شب وقت آزاد خواهم داشت سعی میکنم سفر نامه لیدی برد تا امروز در سفر به چین و بنویسم . چون تو این مسافرت ما با تور اومدیم و لیدر تور اطلاعات جالبی در اختیارمون قرار داده انصافا تا الان که خیلی راضی هستیم و امیدوارم تا آخرش همین طور باشه . اگه کسی بخواد خودش این سفر و با این هتل ها و بازدید ها داشته باشه دقیقا دو برابر با ید هزینه کنه.حلاصه پس اگر قصد مسافرت به چین را دارید اگر به فرهنگ و تاریخ چین علاقه مند هستید با ما باشید

من و رضا بعد از اینکه رسیدیم دبی دو ساعت تو فرودگاه دبی توقف داشتیم و بعد با هواپیمایی امارات به سمت پکن سابق و بیجینگBeijing  امروز پرواز کردیم.پروازمون یه کم طولانی و خسته کننده بود 8 ساعت آدم فقط نشسته و براش هی به چیزی میارن می خوره ,می خوابه دو باره بیدار میشه و این چرخه تکرار میشه . حالا شایدم من عادت ندارم چون شش ساعت پرواز  طولانی ترین پروازی بود که تجربه کرده بودم.حالا یه کم هم با بازی و دیدن فیلم   وقت و سپری کردیم جالب اینه که در عرض سه ساعت از ایران و پیشاور و چند تا کشور رد شدیم و رسیدیم به چین و بقیه پنج ساعت و تو چین پرواز می کردیم از بس که پهناوره این کشور. خلاصه ساعت 11 و نیم به وقت محلی رسیدیم به پکن. یه فرودگاه خیلی بزرگ که برای شلوغی مسابقات المپیک و پار المپیک طراحی شده بود الان تعداد ادم های توش اصلا به چشم نمی اومد. بعد از چک پاسپورت و ویزا سوار یه قطار شدیم که هر یه دقیقه میومد و مسافر ها بعد از طی پنج دقیقه که با این قطار حرکت میکنن میرسن به جایی که باید چمدان ها شون را تحویل بگیرن. این عکس هم نماد المپیک 2008 ست که با گل رز طبیعی سفید و سبز و آبی و قرمز در فرودگاه قرار داره.