من امروز يه چيزی شد که کلی شگفت زده شدم
حالا دليل شگفت زدگيمم چی بود ؟
من يه حس خاصی دارم که بعضی از دوستام و از سر اون حس خاص دارم . حسمم اينجوريه که يه آدمی و قبل ازاين که بشناسم يا حتی يه کلمه باهاش حرف بزنم انگار باهاش يه ارتباطی برقرار می کنم. يعنی يه جوری يه آدم وو شخصيتی غير از اون آدم ظاهری می بينم . حالا بعضی وقت ها حسی که پيدا می کنم مثبته بعضی وقتها هم منفی . اما خوب بعضی وقتها ( نه همیشه ) پيش مياد منم خيلی بهش احترام ميذارم و دوسش دارم. حالا اينها همش حاشيه بود که بگم من يه دوستی دارم که اول با همين حسم ترم اول دانشگاه ديدمش و با اينکه هيچ آشنايی و دوستی بين مون نبود اما يه قسمت ذهنم و گرفته بود و توجهم و جلب کرده بود تا اينکه از بس دنيا کوچيکه و اندازه يه فندق يه دوستی هايی پيش اومد و ما دوستی مون با هم شروع شد و از اونجا من فهميدم اين آدم به جز تمام جذابيت های ظاهری که خدا بهش داده تمام و کمال ماشالا :)) يه مجله گويای عصر ارتباطات و تکنولوژيم هست . يعنی من در طول اين چند سال هر چی چيزه جديد ه ازش ياد گرفتم . هنوز اينترنت تو ايران تازه بود که آی اس پی باز کرده بود و اس ام اس ام و از بس غر زد به راه انداختم واينترنت داتک و ....و تا وبلاگ. فکر می کنم جزو اولين وبلاگ نويس های ايرانی بود. يادمه وقتی از وبلاگش برام تعريف می کرد من اصلا نمی دونستم وبلاگ يعنی چی :))
خلاصه تمام اين دلايل باعث شد که من خيلی خيلی دوسش داشته باشم ( البته خودش اين و مطمئنم که نمی دونه چون شايد فرصتش نشده که بدونه يا يه سری چيزهايی پيش آمده که شايد اصلا بر عکسش و فکر ميکنه )
وای چقدر حرفهای مختلف ميزنم تا بخوام بگم چی شده ) خلاصه اين دوستم امروز برام افلاين گذاشته بود که من وبلاگتو از اول خوندم! منم شوکه شدم که اين چيه ؟ يعنی چی؟ از آرشيو مسنجر فهميدم که من آدرس وبلاگم و اومدم واسه دوستيم که پايينه اسم اين دوستم تو ليسته بفرستم و اشتباه دادم واسه اين و از اونجايی که ماه پشت ابر نمی مونه اين دوستمم خودش و لو داد و گفت از روز اول وبلاگم و می خونده و به صورت آدم ناشناسم برام نظر داده و فقط چون فکر ميکرده خصوصيه به من چيزی نمی گفته .حالا من موندم که چه جوری و از کجا اصلا فهميده ؟اونم از روز اول؟! جل الخالق . بعدم اينکه چون ازون وبلاگ نويس های پيشکسوت و حرفه ای و محبوبه من دیگه نمی تونم بنويسم که! هی فکر ميکنم داره می خونه بايد آبرو داری کنم تا آبروم نره;)
