چقدر بد بود.آخه اگه از اولش بد و شل و ول بازی می کردن آدم انقدر عصبانی و غصه دار نمی شد:(( اما اونجوری بازی کردن و بيست دقيقه اول زمين و بازی دست ايران بود و دو تا حمله خوب بعد گل خوردن! حالا بازم اون و خوردن و جبران کردن اما بعدش چی؟:(( به نظرم اشتباه برانکو بود که کريمی و آورد بيرون و خب خيال مکزيکی ها راحت شد.خب چون چند نفر مواظب کريمی بودن و با بيرون اومدنش اونها آزاد شدن و گل خوردن ها شروع شد :(( با اينکه خيلی خيلی علی دايی و دوست دارم اما موندم که اون نود دقيقه وجودش تو زمين به چی درد می خورد! صبح تو راديو داشت تيتر های روزنامه های ورزشی و می خوند .يکی نوشته بود:مهم نبود تيم ملی باخت مهم اينه که علی دايی نود دقيقه بازی کرد!!!!!!:((
چقدر فکر ميکردم برنده ميشيم و فکر جشن بعدش بودم و هی غر ميزدم که وای من پرچم ندارم .آخرش دوستم می گفت ميريم از جماران پرچم می کنيم:)) يا ميريم قوه قضاييه من با نگهبانش آشنام 
غصه نخور.
اصلا همه اش تقصيره اين سغ سياه بود با اون پيش بينيش
حالا تازه جايزه ام می خواد . حالا بگو ايران - پرتغال چند چند ميشه 